Miałam wtedy dziewięć, może dziesięć lat. To była zwykła wiosenna noc - taka jakich wiele. Przebudziłam się koło północy cała zlana potem. Znowu te cholerne koszmary dawały mi się we znaki. Przypomniałam sobie wtedy słowa Poli - mojej najlepszej koleżanki. Kiedyś powiedziała, że też ma podobne sny i że zawsze po przebudzeniu wskakuje rodzicom do łóżka i że to naprawdę pomaga. Zasypia spokojnie i koszmary już nie wracają. Nie wiem, czy miała rację, bo nigdy tego nie sprawdziłam. Nie dlatego, że nie chciałam. Ja po prostu nigdy swoich rodziców nie poznałam. Tak naprawdę nie było w moim życiu nikogo, do kogo mogłabym pobiec w środku nocy i się przytulić. Ulgę przynosiły jedynie palące się do rana światło i ulubiona książka. Dużo książek na nieprzespane noce.

To nie moja historia i nie moje koszmary. Książki też nie moje, ale to akurat w tym wszystkim jest najpiękniejsze. Bo to książki dla dzieciaków z domów dziecka i innych placówek opiekuńczo-wychowawczych. Tak, to już drugi miesiąc akcji Klasyka dla Smyka.

Zobaczcie, jakie książki udało się zebrać tym razem:

PAKIET NR 1 od Gabi z bloga Wyrodna

PAKIET NR 2 ufundowany przez wydawnictwo Nieprzeczytane , które dołączyło do akcji dzięki Klaudii z bloga Z książką do łóżka 

PAKIET NR 3 podarowany przez księgarnię Selkar zwerbowaną przez dziewczyny z bloga Z naciskiem na szczęście

PAKIET NR 4 pochodzi od Gabriela Deda

PAKIET NR 5 jest od Gosi z bloga Matczyne Fanaberie

 

PAKIET NR 6 podarowany przez wydawnictwo Zakamarki

PAKIET NR 7 jest od Grupy Wydawniczej Foksal

PAKIET NR 8 przekazany przez wydawnictwo Muza

PAKIET NR 9 od uczniów jednej ze szkół podstawowych, którzy dowiedzieli się o akcji dzięki Marcie z bloga Zafascynowana Życiem

PAKIET NR 10 jest od Gosi z bloga Jaśkowe Klimaty

PAKIET NR 11 to prezent dla dzieciaków od wydawnictwa Adamada

PAKIET NR 12 przekazany na akcję przez wydawnictwo Bis

  

PAKIET NR 13 od wydawnictwa Skrzat

PAKIET NR 14 to wspólne dzieło Mariusza Grubińskiego, Pawła Maj, Renaty Klamerus, Magdy Jukiewicz-Konieczko, Kamili z bloga Psychomologia, magazynu literackiego Książki, wydawnictwa Dreams, Publicat S.A. i księgarni Tania Książka 

PAKIET NR 15 przekazany przez Monikę z  bloga Niemiecki z pasją

PAKIET NR 16 skompletowany przez księgarnię Kangurek oraz dziewczyny z bloga Sasanki

PAKIET NR 17 jest od wydawnictwa Bajkopis

Jak widać, akcja nabrała rozpędu i udało się zebrać aż 17 pakietów. Dla porównania - w poprzednim miesiącu było ich 6. Do kogo trafią książki? To akurat zależy od Ciebie!   

 WYBIERZ PLACÓWKĘ

Wystarczy, że do końca tygodnia zostawisz pod tym postem komentarz z dokładną nazwą domu dziecka/ośrodka opiekuńczo-wychowawczego. Spośród wszystkich zgłoszeń organizatorzy wybiorą miejsca, do których trafią książkowe skarby. Nie uda Ci się za pierwszym razem? Nie składaj broni i walcz dalej. Możesz zgłaszać co miesiąc tą samą placówkę, pod warunkiem, że nie została wybrana przedtem.

Więcej informacji o akcji Klasyka dla Smyka znajdziesz na smykowym wydarzeniu.

PS. Nie zapomnij o komentarzu!   

Ściskam! 

 Cześć Piękna! 

Pewnie już wstałaś. Wysłałaś dzieci do szkoły, przygotowałaś prezentację na studia, a może odhaczyłaś poranne bieganie. To Twój dzień, ale codzienne obowiązki nie rozpłynęły się magicznie w powietrzu, a Ty nie machnęłaś na nie ręką. Mam nadzieję, że masz chociaż czas na leniwe śniadanie. I że nie zrobisz go sama. Mam nadzieję, że jest w Twoim życiu ktoś, kto Cię uskrzydla. Zawsze i wszędzie. Nawet wtedy, gdy nie masz siły podnieść się z łóżka. Wtedy, gdy masz na sobie tę przydużą pidżamę z Goofy'm i turbo przyklap na głowie zamiast hollywoodzkich fal.  Wtedy, gdy marudzisz i kiedy w siebie wątpisz. 

Mam nadzieję, że jest przy Tobie ktoś, kto pomaga Ci odkryć Twoją wyjątkowość we wszystkim, co robisz. Nie dlatego, że sama nie jesteś w stanie tego zrobić. Pewnie, że jesteś. Ale to coś pięknego móc przejrzeć się czyichś oczach i wreszcie zobaczyć siebie kompletną. Ze wszystkimi słabościami, dziwnymi nawykami i żółtkiem/kupą (właściwe podkreśl) na głowie zamiast boskiego sombre. 

Na pewno przynajmniej raz w życiu słyszałaś tekst, że za każdym sukcesem mężczyzny stoi kobieta. Nie do końca się z tym zgadzam. Tak samo jak z tym, że za każdym sukcesem kobiety stoi mężczyzna. Ale nie da się ukryć, że wsparcie ukochanej osoby daje ogromną siłę i odwagę. Bo cokolwiek postanowisz i czegokolwiek się nie złapiesz, jest ktoś, kto zawsze za Tobą stanie i nie pozwoli upaść. Uciszy każdy lęk i każdą niepewność. I wcale nie chodzi o to, że wtedy jest łatwiej. Wtedy jest po prostu dużo przyjemniej. I cieplej - na sercu.

Ale nie zrozum mnie źle. Nie uzależniaj swojego szczęścia od drugiej osoby. Ludzie mają to do siebie, że odchodzą. I bardzo często zabierają więcej niż dali na początku. Ale Ty bądź ponad tym i cały czas miej w sobie dziecięcą naiwność i radość. Bądź tą kobietą, którą zawsze chciałaś być. Tą, która wchodzi do miejsca pełnego ludzi i rozpromienia wszystko wokół. Tą, która siłę znajduję nawet w swoich słabościach. Tą, która nie boi się nie tylko marzyć, ale również tych marzeń spełniać.     

A już na koniec życzę Ci żeby niezłomność była Twoim wyborem, a nie koniecznością. I żebyś w każdej sytuacji dawała z siebie, co najlepsze. Naprawdę wierzę, że kiedyś to wszystko do Ciebie wróci. 

PS. Jesteś piękną i mądrą kobietą. Pamiętaj.

PS1. Dzisiaj widzę Cię skąpaną w kwiatach. Ja już mam swój bukiet. Dostałam go od kogoś, komu naprawdę na mnie zależy. Dostałam go od siebie samej :).

Twoja N.

Każdy za czymś tęskni i o czymś marzy. To może być osoba, rzecz albo doświadczenie, dla których i za które mógłby się spalić. Każdy ma w sercu taki zaniedbany trawnik, do którego nikt nie ma wstępu, bo nikt nie chciał. Jest w nim dużo szarości i ususzonych traw. I nie gra tam muzyka. To tylko jeden mały trawnik. Poza nim rośnie tyle pięknych kwiatów i drzew, na których chętnie siadają ptaki. Ale ciężko się na nich skupić, kiedy ta ostra trawa rani ręce i przypomina o pustce, którą nie sposób wypełnić samemu. Chwilową ulgę przynosi ucieczka. Na pewno wiesz coś o tym. Ja uciekam w muzykę i książki. I choć to poczucie braku jest ciągle we mnie, to na chwilę odwracam od niego swoją uwagę. Wtedy jestem tą dziewczyną, której do stóp rzuca się cały świat. Tą, którą chce się kochać i dla której warto umrzeć - choćby metaforycznie. Czasem jestem podróżniczką, a jeszcze innym razem pisarką. Chłopczycą, której wolno wszystko, o czym dziewczynki z dobrych domów mogą tylko pomarzyć. Przez jedną małą chwilę jestem tym, kim chcę być i mam wszystko to, o czym marzę.

A Ty kim jesteś, kiedy uciekasz? Modelką czy może psychologiem? Najbardziej lubianą dziewczyną w całej szkole? A może ukochaną córką? To w sumie nieważne. W każdej chwili możesz to odkręcić. Zmienić scenariusz. Każda kolejna ucieczka może być jeszcze piękniejsza i jeszcze bardziej ekscytująca. Pod warunkiem, że nikt nie odbierze Ci wolności. Wolności, którą odnajdujesz w książkach. Wyobrażasz sobie, że nagle mogłoby ich w Twoim życiu zabraknąć?

Wiesz, w moim domu zawsze było pełno książek. I nieważne, że były dni, tygodnie, miesiące, kiedy nie miałam ochoty zajrzeć do żadnej z nich. Ważne, że zawsze miałam taką możliwość. Że to ja decydowałam, czy zostaję tu i teraz czy może jednak na chwilę znikam wśród papierowych emocji, by się znieczulić. I nie wyobrażam sobie sytuacji, w której ktoś może nie mieć tej możliwości.

AKCJA: KLASYKA DLA SMYKA 

Właśnie dlatego zdecydowałam się wesprzeć akcję: Klasyka dla smyka, która jest dzieckiem Socjopatki i Osińskiego. Akcja ma na celu rozbudzenie w dzieciakach z domów dziecka i innych placówek opiekuńczo-wychowawczych pasji do czytania poprzez zapewnienie im dużej ilości książek.

WYBIERZ PLACÓWKĘ  

O których placówkach mowa? To akurat zależy od Ciebie. Bo to właśnie Ty masz możliwość zgłosić do akcji wybraną przez siebie placówkę - wystarczy, że w przeciągu tygodnia od daty publikacji zostawisz komentarz pod tym postem. Spośród wszystkich zgłoszeń organizatorzy wybiorą miejsce, do której trafią książkowe skarby. Nie uda Ci się za pierwszym razem? Nie składaj broni i walcz dalej. Możesz zgłaszać co miesiąc tą samą placówkę, pod warunkiem, że nie została wybrana przedtem. Akcja potrwa 4 miesiące.

PODARUJ KSIĄŻKĘ

Ale zaraz, zaraz, z nieba nam te książki nie spadną. Dlatego możesz pójść o krok dalej i stać się darczyńcą :-). Wystarczy, że skontaktujesz się z organizatorami akcji, którzy wskażą Ci adres do wysyłki książek. Nowych książek. Dlaczego? Z tego samego powodu, dla którego nie dajesz przyjaciółce na urodziny sukienki z ciucholandu, a babci poplamionego obrusu ;). Z szacunku i chęci żeby ta druga strona poczuła się naprawdę wyjątkowo.

To Ty decydujesz, jakie tytuły trafią do dzieciaków. Twoja wyobraźnia i serducho to jedyne ograniczenia. Na pewno masz w pamięci przynajmniej jedną książkę, która zmieniła coś w Twoim życiu, rozpaliła iskierkę, dzięki której uwierzyłaś, że możesz wszystko. A gdyby tak posłać tę iskierkę dalej? Jeżeli jednak wciąż nie masz pomysłu na książkę, zainspiruj się tytułami, które udało nam się zebrać dotychczas:

PAKIET NR 1: Książki podarowane przez Karolinę z bloga Nasze Bąbelkowo

PAKIET NR 2 to wynik zbiórki zorganizowanej przez Magdę z bloga Save the Magic Moments za pośrednictwem facebookowej grupy Przeczytaj i podaj dalej

PAKIET NR 3: Książki ufundowane przez anonimowego sponsora dzięki zaangażowaniu Kasi z bloga Yellow Pear

PAKIER NR 4 pochodzi od Asi z bloga My na swoim

PAKIET  NR 5 to wspólne dzieło Radka (współorganizatora akcji), Magdy Jurczyk, Mariusza Grubińskiego, Agnieszki z bloga Bocian drogę zgubił , Kamili z bloga Psychomologia , Marty z bloga Zafascynowana życiem oraz Ani z bloga Nieidealna Anna 

PAKIET NR 6: Książki przekazane przez wydawnictwo  Publicat S.A. zwerbowane przez Gosię z bloga Matczyne Fanaberie 

Jeżeli chcesz wziąć udział w akcji i być na bieżąco, koniecznie zajrzyj na naszą smykową grupę.

 Ściskam!

Jeszcze chwila, moment i... marzec, a ja zdołałam napisać jedynie podsumowanie ubiegłego roku. Czy to oznacza, że przespałam te dwa miesiące? Nic z tych rzeczy! Spać to sobie można w trakcie cichej i spokojnej nocy, a nie życiowego huraganu. Wydarzyło się bardzo dużo zarówno złego jak i dobrego. Ale w związku z tym, że "widzę gwiazdy, gdzie inni widzą puste niebo", skupię się jedynie na pozytywach :). 

Te dwa miesiące dały mi bardzo dużo. Oh wait, sama sobie to wszystko dałam, bo ludzie często wolą dostawać lub (w najgorszym przypadku) zabierać niż dawać. I choć dla mnie to żadna nowość, to moje podejście do tej kwestii bardzo się zmieniło. Już nie oczekuję, że jak coś się we mnie zepsuje, to w przeciągu 5 minut przyjedzie pan mechanik i mnie naprawi. Nie czekam aż miły przechodzień napełni mnie hektolitrami szczęścia. Sama sobie to szczęście robię. Gromadzę doświadczenia, a później je segreguję. Tu syf, tam gówno - wywalam. O, a to jest wartościowe i uskrzydlające - zostawiam i idę po więcej :). 

A jeżeli chodzi o to drugie, to zaliczyłam w tym miesiącu dwa bardzo wyjątkowe spotkania z dziewczynami, które za każdym razem ciągną mnie w górę. Pierwsze spotkanie było z Kasią i Justyną (Lovenadgreatshoes) - prawdziwymi petardami, które nieświadomie nakręciły mnie do działania ;). 

Efektami naszej przemiłej współpracy podzielę się z Wami na początku marca. Stay tuned! 

Drugie spotkanie było z Anią (Aniamaluje), która jest chodzącym połączeniem inteligencji, życiowej zaradności, siły, ciepła i wrażliwości.  Naprawdę smakowita mieszanka - polecam spróbować!

 (wybaczcie mi rozmiar zdjęcia, ale jego jakość jest dramatyczna ;p) 

Pisząc o fajnych wydarzeniach, nie mogę nie wspomnieć o tym, że wróciłam do aktywności fizycznej :). Jeszcze nie do tak intensywnej i regularnej jakbym chciała, ale najważniejsze, że podniosłam tyłeczek z kanapy i idę po swoje - czasem w żółwim tempie, ale wciąż idę. Raz w tygodniu chodzę na zajęcia, o których kiedyś na pewno Wam wspomnę. Poza tym zdarza mi się zajrzeć na siłownię. Czyżby córka marnotrawna wracała na właściwe tory? ;p  

(kiblowe selfie na siłowni - zawsze na propsie :D)

Z takich typowo babskich spraw, muszę Wam polecić pewien tusz do rzęs. Przez dłuższy czas byłam wierna Max Factor 2000 Calories. Jest to typowy codzienniak z klasyczną szczoteczką, delikatnie podkreślający rzęsy. W zasadzie nic spektakularnego, a jednak trzymałam się go kurczowo zniechęcona eksperymentami z przypadkowymi tuszami, które nie robiły kompletnie nic poza osypywaniem. Jednak po jakimś czasie znów odezwała się we mnie moja eksperymentalna natura i sięgnęłam po Max Factor Masterpiece Max.

  I to był strzał w 10! Nie twierdzę, że ten tusz to ideał, ale żaden inny nie otwierał mi tak pięknie oka.

Efekt, który uzyskuję przy dwóch warstwach sprawia, że już nie choruję tak bardzo na przedłużane rzęsy ;p. Tusz nie osypuje się w ciągu dnia i mocno oblepia rzęsy - co jest jego główną zaletą (mocniej zaznaczone oko), ale i potencjalną wadą (trzeba uważać na pajęcze nóżki ;). Dawno nie byłam tak zadowolona z tuszu. 

Poza tym od niedawna zaczytuję się w książce "Historia wewnętrzna - jelita" autorstwa Giulii Enders. Ta młoda dziewczyna sprzedaje wiedzę w bardzo lekki, przystępny sposób, a to się ceni. Mam nadzieję, że ta pozycja pozwoli mi lepiej zrozumieć wszystkie zawirowania, które od dłuższego czasu rządzą moim układem pokarmowym. Możliwe, że książka doczeka się szerszej recenzji. 

Jak widzicie, początek roku był dla mnie pod hasłem zmian, zawierania nowych i odkurzania starych znajomości. Znalazłam również chwilę na książki i testowanie kosmetycznych nowości. Oczywiście to tylko ułamek tego, co się wydarzyło u mnie na przestrzeni dwóch miesięcy, dlatego potraktujcie ten tekst jako małą rozgrzewkę przed moim prawdziwym powrotem do blogosfery :-).

Ściskam!

Możesz mieć "wszystko" - wysoką pozycję zawodową, pokaźną sumę pieniędzy na koncie, atrakcyjnego i oddanego mężczyznę u boku, zagraniczne mini-wakacje w każdy weekend, swoje ulubione przegrzebki na śniadanie, obiad i kolację, a jednak wciąż czuć niedosyt. Wiesz dlaczego? Bo nie doceniasz tego, co masz teraz. Nie doceniasz tego, że codziennie zasypiasz w miejscu, które spokojnie możesz nazwać swoim. A robiąc zakupy, nie masz świadomości, że to ogromny przywilej nie musieć wygrzebywać ostatniego grosza z portfela i zastanawiać się, czy tym razem starczy Ci na jedną bułkę czy może jednak na dwie. Nie doceniasz urlopu spędzonego pod namiotem, bo zamiast patrzeć wieczorem w gwiazdy, nerwowo scrollujesz Facebooka, oglądając egzotyczne wyprawy swoich znajomych. Z każdym dniem coraz mniej szanujesz i podziwiasz swojego partnera. Bo przecież na świecie stąpa całe mnóstwo bardziej atrakcyjnych osób, które odnoszą sukcesy  większe niż 300zł brutto podwyżki raz do roku.

Możesz zrobić wielki życiowy przewrót - wymienić namiot na 5-gwiazdkowy hotel, torebkę z sieciówki na chanelkę, Tomka na Jeff'a. Tyle, że to nic nie zmieni. Bo to poczucie pustki i niedosytu jest w Tobie. I nikt ani nic jej nie wypełni. Wiesz, we mnie jest bardzo dużo wdzięczności. Zwłaszcza za wyjątkowe osoby, które stają na mojej drodze. Za czyjąś bliskość i czas, który jest najcenniejszą walutą na świecie. Jestem wdzięczna za każdy słoneczny weekend, który mogę spędzić poza domem. I za deszczowy też, bo nie ma lepszego pretekstu do przeleżenia całego wieczoru w ramionach ukochanej osoby. Jestem wdzięczna za pracę, która daje mi finansowe bezpieczeństwo i pewnego rodzaju wolność. Jestem wdzięczna za to, kim jestem, bo choć wciąż jest we mnie wiele rzeczy do naprawy, to mam w sobie dużo zapału do bycia lepszym człowiekiem, partnerem, kobietą, siostrą, córką. Jestem mieszanką marzeń i ambicji. Nie boję się zmian, ale są w moim życiu rzeczy absolutnie święte i nie do ruszenia. Nie bawię się w szukanie substytutów. To świadoma decyzja i naprawdę wyzwalające uczucie. Będę się rozwijać w swoim małym ogródku i pomogę wzrastać w nim innym. I nie wymienię swojego ogrodu na większy, bo tak łatwiej, wygodniej. Sprawię, że mój mały ogród z czasem przerośnie te, do których w chwili słabości porównywałam mój własny. Mój ogród będzie pełen miłości, szaleństwa i zrozumienia. Mój ogród będzie mną i Tobą, jeśli pomożesz mi o niego zadbać :). Wiem, że w głębi duszy też masz dużo wdzięczności, ale od dawna tam nie zaglądasz. Zajrzyj do mojej i wyciągnij wnioski. 

Podsumowując rok 2016, jestem wdzięczna za: 

1. Miłość, którą dostawałam każdego dnia i która wypełniała mnie po brzegi. Za bliskość, wspólne poranki i wieczory, tysiące rozmów na najbardziej kosmiczne i wstydliwe tematy, śmiejące się oczy, najlepsze wakacje, duuużo pizzy, wina i... piwa.

2. Mamę. Za to, że wciąż jest i nieświadomie podbiera mi ciuchy.

3. Wsparcie dwóch osób (myślę, że będą wiedziały, że to o Nich mowa) podczas pisania pracy magisterskiej, kiedy byłam najbardziej żałosną i zdemotywowaną osobą we wszechświecie. Za wiarę we mnie i wszystkie kopniaki w tyłek - wielkie dzięki! Byliście moją główną motywacją.

4. Wszystkie nowe rzeczy, które miałam okazję/odwagę poznać, doświadczyć, spróbować. Za mazurskie lato, spanie pod namiotem, Ostróda Reggae Festiwal, koncert Alborosie i jego strzelające dredy-ośmiornicę (:, domowe nalewki. Za bożonarodzeniowy jarmark w Poznaniu. Za pracę. Za babskie spotkanie z Loveandgreatshoes. Za spotkanie blogowych koleżanek podczas Blogowigilii. 

 dat ass xD

5. Bliższą, niestety wciąż wirtualną znajomość z Mileną - Najlepszapora oraz Amelią - Poliptyk. Dziewczyny, jesteście niesamowite! Mili, dziękuję Ci za bycie perłą w blogosferze, "dinozaurem", który nie wpisuje się w dzisiejszy pęd za byle czym. Amelia, Tobie dziękuję za bycie odjechanym ziomkiem, dziewczyną do tańca i do różańca. Mega szacun za bycie silną babką! 

6. Względne zdrowie. Za nogi, które niosły mnie wszędzie tam, gdzie chciałam. Za oczy, które chłonęły wszystkie piękne obrazy. Za usta, które dały mi poznać tyle nowych smaków. Za uszy, które wyłapywały nawet najcichszy szept.

7. Pierwszy grosz zarobiony na swoim hobby - wizażu, którego tajniki staram się zgłębiać małymi kroczkami. To ogromna satysfakcja być docenionym za coś, czego uczymy się sami od podstaw. To ogromne szczęście otrzymać czyjeś zaufanie pomimo warsztatu, który pozostawia jeszcze wiele do życzenia. Dziękuję, Kasiu! 

8. Kobiecość, która się we mnie rozbudziła. Za pończochy i koronkową bieliznę, które odkryłam w tym roku i dzięki którym czułam się idealnie :-). Bo jak to mówi Aniamaluje: "Życie jest za krótkie na bawełniane gacie" :).  

Dziękuję Wam za ten piękny rok! 

Ściskam!

Im bliżej Bożego Narodzenia, tym większe ogarnia mnie przerażenie, jak mało czasu mi zostało na świąteczne przygotowania. Na szczęście zamiast siedzieć na tyłku wolę działać. W zeszłym tygodniu na przykład zmotywowałam się do zrobienia bigosu i pierogów, więc dwa pracochłonne dania mam z głowy ;). Podejrzewam, że tymi słowami właśnie zmroziłam krew w żyłach perfekcyjnych pań domu. No bo jak to tak, dwa tygodnie do Świąt, a ja bawię się w gotowanie? Jeżeli kogoś to naprawdę dziwi, to odsyłam do tekstu Jak przetrwać Święta i nie zwariować? Myślę, że ten tekst uświadomi Wam, w jaki sposób nie chcę przeżywać nie tylko Świąt, ale i innych ważnych momentów swojego życia. 

Ubiegły tydzień miał również mocny akcent blogerski w postaci Blogowigilii. Wreszcie poznałam Socjo, Lisa i Losgrafikos :-).  Po stu nieudanych próbach spotkania wreszcie się udało ;). Z tego miejsca dziękuję Dziewczynom za dotrzymanie mi towarzystwa, wspólne pakowanie prezentów dla #szlachetnapaczka, małe DIY podczas "Warsztatów z gwiazdą" i... picie niedobrego wina ;p. Następnym razem nie dajcie się zapraszać na aroniówkę dwa razy ;p. W przypadku dobrych trunków powiedzenie: Lepiej późno niż wcale się nie sprawdza ;). Tym razem nie bawiłam się w fotorelację, ale na szczęście ktoś inny zrobił to za mnie. Dziękuję Kubie Jóźwickiemu za piękne zdjęcia:

Obczajcie to skupienie na twarzy podczas pakowania słodkości dla #szlachetnapaczka :-)

Wspólne wygibasy przez aparatem :D

Podczas pobytu w Warszawie znalazłam również chwilę na uzupełnienie jednego prezentu czymś bardzo, bardzo dobrym, ale niestety nie mogę nic więcej zdradzić, bo they're watching me! :D

Przeżyłam też małe rozczarowanie, gdy zdałam sobie sprawę, że cudowna świąteczna reklama Allegro, o której wspominałam w przedostatnim tygodniku jest mocno zainspirowana reklamą z 2014r. O, tą dokładnie:

Koniecznie dajcie znać, co o tym sądzicie. Gdzie kończy się inspiracja, a zaczyna kopia? I czy Waszym zdaniem własność intelektualna ogranicza się do realizacji pomysłu czy obejmuje również pomysł sam w sobie? ;) Gwoli jasności, nie twierdzę, że reklama Allegro jest kopią Bell's, bo oczywiście nią nie jest, ale byłabym naiwna, nie zauważając istotnych podobieństw.

A skoro już zeszliśmy na temat twórczości, nie mogę nie wspomnieć o muzyce, jaka towarzyszyła mi w zeszłym tygodniu, zwłaszcza, że była to dość wybuchowa mieszanka ;). Okołoświąteczne prace domowe umilały mi świąteczne składanki:

A wieczorami przypominał o sobie Pezet:

Teledysk do "Co jest ze mną nie tak" sprawił, że "Kamper" ląduje na mojej liście filmów do obejrzenia :-). Polecacie?

Ściskam!